تاریخ:مهر 2, 1399

اینتوبه شدن چیست ؟ موارد استفاده و هر آنچه که شما باید بدانید!

اینتوبه شدن چیست

اینتوبه شدن چیست ؟ یک روش استاندارد است که شامل عبور لوله به مجاری هوایی شخص است. پزشکان اغلب قبل از عمل جراحی یا در مواقع اضطراری برای دادن دارو یا کمک به فرد در تنفس عمل می کنند. اکثر افراد از لوله گذاری بدون عوارض طولانی مدت بهبود می یابند. با این حال ، مانند هر روش ، خطرات زیادی دارد. در این مقاله ، در مورد استفاده پزشکان از لوله گذاری ، نحوه عملکرد و عوارض جانبی توضیح میدهیم.

اینتوبه شدن چیست

اینتوبه چیست ؟ لوله‌گذاری داخل نای یا اینتوبه کردن به معنای قرار دادن یک لوله قابل انعطاف در داخل نای است. اینکار هنگامی صورت می‌گیرد که فرد نیاز به تنفس مکانیکی یا جلوگیری از آسپیراسیون دارد. اینکار توسط پزشک معالج دستور داده می‌شود. این یک روش معمول است که در اتاق عمل و اتاق های اورژانس در سراسر جهان انجام می شود. چندین نوع مختلف لوله گذاری وجود دارد. پزشکان آنها را بر اساس محل لوله و آنچه در تلاش برای دستیابی است طبقه بندی می کنند.

برخی از انواع متداول اینتوبه شامل:

لوله گذاری نازوگاستریک که شامل عبور لوله از طریق بینی و معده برای خارج کردن هوا یا تغذیه یا تهیه دارو برای فرد است.
لوله گذاری درون تراشه ، در جایی که لوله از طریق بینی یا دهان به داخل نای منتقل می شود برای کمک به تنفس فرد در هنگام بیهوشی یا به دلیل وجود راه هوایی پریشانی.
لوله گذاری فیبر نوری ، که در آن پزشک لوله را داخل گلو قرار می دهد تا گلو را معاینه کند یا از لوله گذاری داخل تراشه کمک کند وقتی فرد نتواند سر خود را افزایش یا خم کند.

اهداف اصلی اینتوبه شامل موارد زیر است:

باز کردن راه هوایی برای دادن اکسیژن ، بیهوشی یا دارو
از بین بردن انسداد
در صورت ریزش ریه ها ، نارسایی قلبی یا تروما به فرد کمک می کند تا نفس بکشد
به پزشکان اجازه می دهد راه های هوایی را ببینند
کمک می کند تا شخص از تنفس مایعات جلوگیری کند

روش های اینتوبه

عمل لوله گذاری بسته به هدف و نوع آن در اتاق عمل یا وضعیت اضطراری متفاوت خواهد بود. در اتاق عمل یا یک محیط کنترل شده دیگر ، پزشک با استفاده از بی حسی ، فرد را آرام می کند. سپس پزشک ابزاری به نام لارنگوسکوپ را در دهان فرد وارد می کند تا لوله لوله قابل انعطاف را وارد کند.

پزشک از لارنگوسکوپ برای یافتن بافتهای حساس مانند تارهای صوتی استفاده می کند و از آسیب دیدن آنها جلوگیری می کند. اگر پزشک در دیدن مشکل دارد ، ممکن است یک دوربین ریز درج کند تا به آنها راهنمایی کند. در اتاق عمل ، پزشکان معمولاً برای کمک به تنفس فرد در حالی که تحت بیهوشی قرار دارد ، از لوله گذاری استفاده می کنند.

پس از وارد کردن لوله ، پزشک به نفس کشیدن شخص گوش می کند تا مطمئن شود لوله در محل صحیح است. این لوله به طور معمول به ونتیلاتور متصل است. وقتی فرد دیگر در تنفس مشکلی نداشته باشد ، پزشک لوله را از گلوی فرد خارج می کند.

در مواقع اضطراری ، یک پزشک معالج ممکن است نیاز به انجام لوله گذاری برای نجات جان شخص داشته باشد. لوله گذاری اورژانس می تواند برخی از خطرات را به همراه داشته باشد. به عنوان مثال ، برخی تحقیقات نشان می دهد كه لوله گذاری نادر در هنگام اضطراری به دلیل داشتن فشار زیاد و اینكه ممكن است فرد به اندازه یك شخص در یك تئاتر عملیاتی پایدار نباشد ، خطرناک است.

بهبود

بسیاری از افراد بلافاصله پس از لوله‌گذاری دچار گلودرد و مشکل در بلع خواهند شد ، اما بهبودی معمولاً سریع انجام می شود و بسته به زمان مصرف شده در لوله گذاری چند ساعت تا چند روز طول می کشد. اما ، اگر فردی پس از عمل ، هر یک از علائم زیر را تجربه کند ، باید سریعاً به پزشک خود اطلاع دهد ، زیرا این امر می تواند نشانه مشکلات جدی تر باشد:

گلو درد شدید
در تنفس مشکل دارد
درد در سینه
صحبت در مشکل یا بلعیدن
تنگی نفس
درد در گردن
تورم صورت

خلاصه

در این مقاله فهمیدیم اینتوبه شدن چیست ، یک روش معمول است که می تواند تفاوت بین زندگی و مرگ در مواقع اضطراری باشد. در بیشتر موارد ، فرد طی چند ساعت تا چند روز کاملاً از لوله گذاری خارج می شود و عوارض طولانی مدت نخواهد داشت.

افراد می توانند قبل از عمل از پزشک یا جراح در مورد همه عوارض جانبی و خطرات احتمالی لوله گذاری برای لوله گذاری استفاده کنند. اگر فردی عوارض جانبی شدید یا غیر عادی را تجربه کرد ، باید فوراً با پزشک صحبت کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *