تاریخ:آذر 16, 1399

بیماری اوتیسم چیست و چه علائمی دارد !

بیماری اوتیسم چیست

بیماری اوتیسم چیست ؟ اوتیسم، یک وضعیت پیچیده است که شامل مشکلات ارتباط و رفتار می شود همچنین اختلال طیف اوتیسم (ASD) نامیده می شود. این می تواند طیف گسترده ای از علائم و مهارت ها را درگیر کند. ASD می تواند یک مشکل جزئی یا ناتوانی باشد که نیاز به مراقبت تمام وقت در یک مرکز ویژه دارد.

افراد مبتلا به اوتیسم در برقراری ارتباط مشکل دارند. آنها در درک آنچه دیگران فکر می کنند و احساس می کنند مشکل دارند. این باعث می شود که آنها خود را بیان کنند ، چه با کلمات و چه از طریق حرکات ، بیان صورت و لمس کردن.

بیماری اوتیسم چیست افراد مبتلا به اوتیسم ممکن است در یادگیری مشکل داشته باشند. مهارت های آنها ممکن است به طور ناهموار توسعه یابد. به عنوان مثال ، آنها می توانند در برقراری ارتباط مشکل داشته باشند اما از نظر هنری ، موسیقی ، ریاضی یا حافظه به طور غیرمعمول خوب باشند. به همین دلیل ، آنها ممکن است به خصوص در تست های تجزیه و تحلیل یا حل مسئله انجام دهند. اکنون تعداد بیشتری از کودکان نسبت به گذشته به اوتیسم مبتلا شده اند.

علائم و نشانه های اوتیسم

علائم اوتیسم معمولاً قبل از روی کار آمدن کودک ظاهر می شود. 3. برخی از افراد از بدو تولد علائمی را نشان می دهند.

علائم شایع اوتیسم شامل موارد زیر است:

عدم تماس چشمی
طیف محدودی از علاقه ها یا علاقه شدید به موضوعات خاص
انجام کاری بارها و بارها ، مانند تکرار کلمات یا عبارات ، حرکت به عقب و عقب ، یا چرخاندن اهرمی
حساسیت بالایی به صداها ، لمس ها ، بوها یا دیدنی هایی که برای سایر افراد عادی به نظر می رسد
نگاه نکردن یا گوش دادن به افراد دیگر
وقتی شخص دیگری به آنها توجه نمی کند به چیزها نگاه نکنید
مایل به نگه داشتن یا نوازش کردن نیست
درک یا استفاده از گفتار ، حرکات ، بیان صورت یا صدای صدا مشکل دارد
صحبت با آواز خواندن ، آهنگ صاف یا رباتیک
سازگاری با تغییرات روزمره

برخی از کودکان مبتلا به اوتیسم نیز ممکن است دچار تشنج شوند. اینها ممکن است تا بزرگسالی شروع نشوند.

اختلالات طیف اوتیسم

زمانی تصور می شد این نوع شرایط شرایط جداگانه ای دارند اکنون ، آنها در محدوده اختلالات طیف اوتیسم قرار دارند. آنها شامل موارد زیر هستند:

سندرم آسپرگر. این کودکان با زبان مشکلی ندارند. در حقیقت ، آنها تمایل دارند که در تست های اطلاعاتی در حد متوسط ​​یا بالاتر از حد متوسط ​​قرار بگیرند. اما آنها دارای مشکلات اجتماعی و دامنه محدودی از علایق هستند.
اختلال اوتیسم. این همان چیزی است که بیشتر مردم هنگام شنیدن کلمه “اوتیسم” به آن فکر می کنند. این به مشکلات تعامل اجتماعی ، ارتباطات و بازی در کودکان کمتر از 3 سال اشاره دارد.
اختلال فروپاشی کودکی. این کودکان حداقل 2 سال از رشد معمولی برخوردار بوده و بعداً یا بیشتر مهارتهای ارتباطی و اجتماعی خود را از دست می دهند.
اختلال رشد فراگیر (PDD یا اوتیسم آتیپی). پزشک شما ممکن است اگر کودک شما دارای رفتارهای اوتیستیک مانند تأخیر در مهارتهای اجتماعی و ارتباطی باشد ، از این اصطلاح استفاده کند ، اما در گروه دیگری جای نمی گیرد.

علل اوتیسم

دقیقاً چرا اوتیسم اتفاق می افتد مشخص نیست. این می تواند ناشی از مشکلاتی در بخش هایی از مغز شما باشد که زبان حسی و زبان فرآیند را تفسیر می کند.

اوتیسم در پسران چهار برابر بیشتر از دختران است. این می تواند در افراد با هر نژاد ، قومیت یا پیش زمینه اجتماعی اتفاق بیفتد. درآمد خانواده ، سبک زندگی یا سطح تحصیلات تأثیر نمی گذارد.

اوتیسم در خانواده ها رخ می دهد ، بنابراین برخی از ژن ها ممکن است خطر کودک را افزایش دهند.

کودکی که والد بزرگتر دارد ، خطر بیشتری از ابتلا به اوتیسم دارد.

اگر یک زن باردار در معرض برخی داروها یا مواد شیمیایی خاص مانند الکل یا داروهای ضد تشنج قرار داشته باشد ، فرزند وی احتمالاً مبتلا به اوتیسم است. سایر عوامل خطرزا شامل شرایط متابولیکی مادر مانند دیابت و چاقی است. تحقیقات همچنین اوتیسم را به فنیل کتونورویا درمان نشده (همچنین به آن PKU گفته می شود ، یک اختلال متابولیک ناشی از عدم وجود آنزیم) و سرخچه (سرخک آلمانی) مرتبط کرده است.

هیچ مدرکی مبنی بر واکسیناسیون اوتیسم نیست.

غربالگری اوتیسم و ​​تشخیص

تشخیص قطعی اوتیسم می تواند دشوار باشد. پزشک شما روی رفتار و پیشرفت تمرکز خواهد کرد.

برای کودکان ، تشخیص معمولاً دو مرحله انجام می گیرد.

غربالگری رشد به پزشک شما می گوید که آیا فرزند شما با مهارتهای اساسی مانند یادگیری ، صحبت کردن ، رفتار و حرکت در مسیر است. کارشناسان پیشنهاد می کنند که کودکان در طی معاینات منظم در 9 ماه ، 18 ماهگی و 24 یا 30 ماهگی از نظر این تاخیرهای رشد و نمو معاینه شوند. کودکان در بررسی های 18 ماهه و 24 ماهه خود بطور معمول در مورد اوتیسم چک می کنند.
اگر فرزند شما علائم مشکلی را در این نمایش ها نشان دهد ، به ارزیابی کامل تری نیاز دارد. این ممکن است شامل تست های شنوایی و بینایی یا آزمایش های ژنتیکی باشد. پزشک شما ممکن است بخواهد شخصی را که متخصص در اختلالات اوتیسم است ، مانند یک متخصص رشد یا روانشناس کودک ، به شما معرفی کند. برخی روانشناسان همچنین می توانند امتحانی به نام برنامه مشاهده تشخیصی اوتیسم (ADOS) ارائه دهند.

اگر در کودکی به اوتیسم مبتلا نشده اید اما متوجه شدید علائم یا علائم خود را نشان می دهد ، با پزشک خود صحبت کنید.

درمان اوتیسم

هیچ درمانی برای اوتیسم وجود ندارد. اما درمان زودرس می تواند در کودک مبتلا به اوتیسم تفاوت زیادی در رشد ایجاد کند. اگر فکر می کنید فرزند شما علائم بیماری ASD را نشان می دهد ، در اسرع وقت به پزشک خود بگویید.

آنچه برای یک شخص مفید است ممکن است برای شخص دیگری کار نکند. پزشک شما باید معالجه شما یا فرزندتان را متناسب انجام دهد. دو نوع اصلی از درمان ها عبارتند از:

رفتار درمانی و ارتباطی برای کمک به ساختار و سازماندهی. تحلیل رفتار کاربردی (ABA) یکی از این روشهای درمانی است. این رفتار مثبت را ترویج می کند و رفتار منفی را دلسرد می کند. کاردرمانی می تواند به مهارت های زندگی مانند لباس پوشیدن ، غذا خوردن و ارتباط با افراد کمک کند. یکپارچه سازی حسی ممکن است به شخصی که در لمس شدن یا دیدنی ها و صداها مشکل دارد کمک کند. گفتاردرمانی مهارت های ارتباطی را بهبود می بخشد.
داروهایی برای کمک به علائم بیماری ASD مانند مشکلات توجه ، بیش فعالی یا اضطراب.

در مارس نیوز با بیماری اوتیسم چیست آشنا شدیم/

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *