تاریخ:بهمن 1, 1399

بیماری سفلیس چیست ؟ یک عفونت باکتریایی در اثر تماس جنسی

بیماری سفلیس چیست

بیماری سفلیس چیست ؟

سفلیس یک عفونت باکتریایی است که معمولاً در اثر تماس جنسی منتشر می شود. این بیماری به صورت یک زخم بدون درد شروع می شود – معمولاً روی دستگاه تناسلی، راست روده یا دهان شما. سفلیس از طریق تماس پوست یا غشای مخاطی با این زخم ها از فردی به فرد دیگر منتقل می شود. پس از عفونت اولیه، باکتری های سفلیس می توانند برای دهه ها در بدن شما غیرفعال (خاموش) باقی بمانند و دوباره فعال شوند. سفلیس اولیه، گاهی با یک بار تزریق (پنی سیلین) قابل درمان است. بدون درمان، سفلیس می تواند به شدت به قلب، مغز یا سایر اندام های شما آسیب برساند و تهدید کننده زندگی باشد. سفلیس همچنین می تواند از مادران به کودکان متولد نشده منتقل شود.

علائم بیماری سفلیس چیست ؟

سفلیس به صورت مرحله ای ایجاد می شود و علائم در هر مرحله متفاوت است. اما مراحل ممکن است با هم تداخل داشته باشند و علائم همیشه به همان ترتیب اتفاق نمی افتند. ممکن است به سفلیس آلوده شده باشید و سالها هیچ علائمی مشاهده نکنید.

سفلیس اولیه

اولین علامت سیفلیس یک زخم کوچک است که به آن قارچ می گویند (شانگکر). این زخم در محلی که باکتری به بدن شما وارد شده ظاهر می شود. در حالی که اکثر افراد آلوده به سفلیس فقط یک مورد دارند، بعضی از افراد چندین مورد از آنها ایجاد می شود. شانگکر معمولاً حدود سه هفته پس از مواجهه ایجاد می شود. بسیاری از افرادی که به سیفلیس مبتلا هستند، متوجه این مورد نمی شوند زیرا معمولاً بدون درد است و ممکن است در واژن یا راست روده پنهان باشد. شانس در طی سه تا شش هفته به خودی خود بهبود می یابد.

سفلیس ثانویه

در عرض چند هفته از زمان بهبودی اصلی، ممکن است بثوراتی را تجربه کنید که از تنه شما شروع می شود اما در نهایت کل بدن شما را پوشش می دهد – حتی کف دست و کف پا. این بثورات معمولاً خارش ندارند و ممکن است با زخم هایی مانند زگیل در دهان یا ناحیه تناسلی همراه باشند. برخی از افراد همچنین دچار ریزش مو، دردهای عضلانی، تب، گلودرد و تورم غدد لنفاوی می شوند. این علائم و نشانه ها ممکن است طی چند هفته ناپدید شوند و یا به طور مکرر تا یک سال بیایند و بروند.

سیفلیس نهفته

اگر تحت درمان سیفلیس نباشید، بیماری از مرحله ثانویه به مرحله پنهان (پنهان) منتقل می شود، وقتی علائمی ندارید مرحله نهفته می تواند سالها طول بکشد. علائم و نشانه ها ممکن است هرگز برنگردند، یا بیماری ممکن است به مرحله سوم (سوم) پیشرفت کند.

سیفلیس سوم

در حدود 15 تا 30 درصد افراد آلوده به سفلیس که تحت درمان قرار نمی گیرند، دچار عوارضی می شوند که به آن سیفلیس دیررس (سوم) می گویند. در اواخر مرحله، این بیماری ممکن است به مغز، اعصاب، چشم ها، قلب، رگ های خونی، کبد، استخوان ها و مفاصل آسیب برساند. این مشکلات ممکن است سالها پس از عفونت اصلی و درمان نشده رخ دهد.

نوروسیفیلیس

در هر مرحله، سفلیس می تواند گسترش یابد و از جمله آسیب های دیگر، باعث آسیب به مغز و سیستم عصبی (نوروسیفیلیس) و چشم (سفلیس چشمی) شود.

سیفلیس مادرزادی

نوزادانی که از زنانی که مبتلا به سفلیس هستند متولد می شوند می توانند از طریق جفت یا حین تولد آلوده شوند. بیشتر نوزادان تازه متولد شده با سیفلیس مادرزادی هیچ علائمی ندارند، اگرچه برخی از آنها بثورات کف دست و کف پا را تجربه می کنند. علائم و نشانه های بعدی ممکن است شامل ناشنوایی، تغییر شکل دندان ها و زین بینی باشد – جایی که پل بینی فرو می ریزد.

با این حال، نوزادانی که با سیفلیس متولد می شوند نیز می توانند خیلی زود متولد شوند، مرده به دنیا بیایند یا پس از تولد بمیرند.

چه موقع به پزشک مراجعه کنیم

اگر شما یا فرزندتان هرگونه ترشح، زخم یا بثورات غیرمعمول را تجربه کردید با پزشک خود تماس بگیرید – خصوصاً اگر در ناحیه کشاله ران رخ دهد.

علل بیماری سفلیس چیست ؟

علت سفلیس باکتری به نام Treponema pallidum است. شایع ترین راه انتقال از طریق تماس با زخم فرد آلوده در طی فعالیت جنسی است. این باکتری ها از طریق بریدگی یا سایش جزئی در پوست یا غشای مخاطی وارد بدن شما می شوند. سفلیس در طی مراحل اولیه و ثانویه و گاهی در اوایل دوره نهفته مسری است.

کمتر معمول، سیفلیس ممکن است از طریق تماس نزدیک و بدون محافظت مستقیم با یک ضایعه فعال (مانند هنگام بوسه) یا از طریق مادران آلوده به نوزادان آنها در دوران بارداری یا زایمان (سیفلیس مادرزادی) منتقل شود.

با استفاده از توالت فرنگی، وان، لباس یا وسایل غذا خوردن یا از دستگیره های در، استخرهای شنا یا وان های گرم، بیماری سفلیس قابل انتقال نیست.

پس از بهبودی، سفلیس به خودی خود عود نمی کند. با این حال، در صورت تماس با بیماری سیفلیس می توانید مجدداً آلوده شوید.

عوامل خطر

با افزایش خطر ابتلا به سفلیس روبرو هستید اگر شما :

  • وارد رابطه جنسی بدون محافظت شوید
  • با چند شریک زندگی رابطه برقرار کنید
  • مردی هستند که با مردان رابطه جنسی دارند
  • به ویروس HIV آلوده باشید، ویروسی که باعث ایدز می شود.
عوارض بیماری سفلیس چیست ؟

بدون درمان، سفلیس می تواند به بدن شما آسیب برساند. سفلیس همچنین خطر ابتلا به عفونت HIV را افزایش می دهد و برای زنان می تواند در دوران بارداری مشکلاتی ایجاد کند. درمان می تواند از آسیب های بعدی جلوگیری کند اما نمی تواند آسیب هایی را که قبلاً رخ داده است ترمیم یا معکوس کند.

برجستگی های کوچک یا تومورها

این برجستگی ها که لثه نامیده می شوند، می توانند در اواخر مرحله سفلیس روی پوست، استخوان ها، کبد یا هر عضوی دیگر ایجاد شوند. لثه ها معمولاً پس از درمان با آنتی بیوتیک ناپدید می شوند.

مشکلات عصبی

سفلیس می تواند تعدادی از مشکلات سیستم عصبی شما را ایجاد کند، از جمله :

  • سردرد
  • سکته
  • مننژیت
  • از دست دادن شنوایی
  • مشکلات بینایی، از جمله نابینایی
  • زوال عقل
  • احساس درد و از دست دادن دما
  • اختلال عملکرد جنسی در مردان (ناتوانی جنسی)
  • بی اختیاری مثانه

مشکلات قلبی عروقی

اینها ممکن است شامل برآمدگی (آنوریسم) و التهاب آئورت – شریان اصلی بدن شما – و سایر رگهای خونی باشد. سفلیس همچنین ممکن است به دریچه های قلب آسیب برساند.

عفونت HIV

در بزرگسالان مبتلا به سفلیس مقاربتی یا سایر زخم های دستگاه تناسلی، 2 تا 5 برابر خطر ابتلا به HIV افزایش می یابد. زخم سفلیس می تواند به راحتی خونریزی کند و راهی آسان برای ورود اچ آی وی به جریان خون در هنگام فعالیت جنسی فراهم می کند.

عوارض بارداری و زایمان

اگر باردار هستید، ممکن است سفلیس را به نوزاد متولد نشده منتقل کنید. سفلیس مادرزادی در طی چند روز پس از تولد احتمال سقط جنین، تولد نوزاد یا مرگ نوزاد شما را بسیار افزایش می دهد.

درمان بیماری سفلیس چیست ؟

دارو

در صورت تشخیص و درمان در مراحل اولیه،؟ بیماری سفلیس به راحتی قابل درمان است. درمان ترجیحی در تمام مراحل پنی سیلین است، یک داروی آنتی بیوتیکی که می تواند ارگانیسم ایجاد کننده سفلیس را از بین ببرد. اگر به پنی سیلین حساسیت دارید، پزشک ممکن است آنتی بیوتیک دیگری پیشنهاد یا حساسیت زدایی از پنی سیلین را توصیه کند.

اگر مبتلا به سفلیس نهفته اولیه، ثانویه یا مرحله اولیه هستید (طبق تعریف، کمتر از یک سال)، درمان توصیه شده یک تزریق پنی سیلین است. اگر بیش از یک سال سفلیس داشته باشید، ممکن است به دوزهای اضافی نیاز داشته باشید.

پنی سیلین تنها درمان توصیه شده برای زنان باردار مبتلا به سفلیس است. زنانی که به پنی سیلین حساسیت دارند می توانند یک فرآیند حساسیت زدایی انجام دهند که ممکن است به آنها اجازه دهد پنی سیلین مصرف کنند. حتی اگر در دوران بارداری تحت درمان سیفلیس باشید، کودک تازه متولد شده شما باید از نظر مادرزادی سیفلیس آزمایش شود و در صورت آلودگی، تحت درمان با آنتی بیوتیک قرار گیرد.

اولین روزی که تحت درمان قرار می گیرید ممکن است آنچه را که تحت عنوان واکنش جاریش-هرگزهایمر شناخته می شود، تجربه کنید. علائم و نشانه ها شامل تب، لرز، حالت تهوع، درد درد و سردرد است. این واکنش معمولاً بیش از یک روز طول نمی کشد.

پیگیری درمان

بعد از اینکه تحت درمان سفلیس قرار گرفتید، پزشک از شما می خواهد :

  • برای اطمینان از اینکه به دوز معمول پنی سیلین پاسخ می دهید، آزمایشات و معاینات دوره ای خون انجام دهید. پیگیری خاص شما به مرحله سفلیس که تشخیص داده شده اید بستگی دارد.
  • از تماس جنسی با شرکای جدید تا پایان درمان و آزمایش های خون از التیام عفونت خودداری کنید.
  • به شرکای جنسی خود اطلاع دهید تا آزمایش شوند و در صورت لزوم درمان شوند.
  • از نظر عفونت HIV آزمایش شوید.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *