تاریخ:آبان 6, 1399

ذات الریه چیست ؟ بررسی علائم ، علل ، تشخیص و درمان ذات الریه

ذات الریه چیست

ذات الریه چیست ؟

ذات الریه (پنومونی) عفونتی است که کیسه های هوا را در یک یا هر دو ریه ملتهب می کند. کیسه های هوا ممکن است از مایع یا چرک (مواد چرکی) پر شوند، و باعث سرفه همراه با بلغم یا چرک ، تب ، لرز و مشکل تنفس شوند. ارگانیسم های مختلفی از جمله باکتری ها، ویروس ها و قارچ ها می توانند باعث ذات الریه شوند. می تواند از خفیف تا تهدید کننده زندگی جدی باشد. برای نوزادان و کودکان خردسال، افراد بالای 65 سال و افرادی که دارای مشکلات سلامتی یا سیستم ایمنی ضعیف هستند بسیار جدی است. برای کسب اطلاعات بیشتر درباره اینکه ذات الریه چیست با مرس نیوز همراه باشید.

علائم ذات الریه چیست ؟

علائم و نشانه های پنومونی از خفیف تا شدید متفاوت است و به عواملی مانند نوع میکروب ایجاد کننده عفونت و سن و سلامت کلی فرد بستگی دارد. علائم و نشانه های خفیف غالباً شبیه علائم سرماخوردگی یا آنفولانزا است اما مدت زمان بیشتری ادامه دارد. علائم و نشانه های ذات الریه ممکن است شامل موارد زیر باشد :

  • درد قفسه سینه هنگام تنفس یا سرفه
  • گیجی یا تغییر در آگاهی ذهنی (در بزرگسالان 65 سال به بالا)
  • سرفه ، که ممکن است خلط ایجاد کند
  • خستگی
  • تب ، تعریق و لرز
  • کمتر از دمای طبیعی بدن (در بزرگسالان بالای 65 سال و افراد دارای سیستم ایمنی ضعیف)
  • حالت تهوع ، استفراغ یا اسهال
  • تنگی نفس

نوزادان تازه متولد شده و کودکان ممکن است هیچ نشانه ای از عفونت نشان ندهند. یا ممکن است استفراغ کنند ، تب و سرفه داشته باشند ، بی قرار یا خسته و بدون انرژی به نظر برسند یا در تنفس و غذا خوردن مشکل داشته باشند.

چه موقع به پزشک مراجعه کنیم

اگر مشکل در تنفس، درد قفسه سینه، تب مداوم 102 درجه فارنهایت (39 درجه سانتیگراد) یا بالاتر یا سرفه مداوم دارید، به خصوص اگر چرک دارید به دکتر خود مراجعه کنید. به خصوص مهم است افراد در این گروه های پرخطر به پزشک مراجعه کنند :

  • بزرگسالان بالای 65 سال
  • کودکان کمتر از 2 سال با علائم و نشانه ها
  • افرادی که دارای یک بیماری زمینه ای سلامتی یا سیستم ایمنی ضعیف هستند
  • افرادی که شیمی درمانی می کنند یا از داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی استفاده می کنند

برای برخی از افراد مسن و افراد مبتلا به نارسایی قلبی یا مشکلات مزمن ریه ، ذات الریه می تواند به سرعت به یک وضعیت تهدید کننده زندگی تبدیل شود.

علل ذات الریه چیست ؟

بسیاری از میکروب ها می توانند باعث ذات الریه شوند. شایعترین آنها باکتریها و ویروسها در هوای تنفسی ما هستند. بدن شما معمولاً از آلوده شدن ریه ها به این میکروب ها جلوگیری می کند. اما گاهی اوقات این میکروب ها می توانند بر سیستم ایمنی بدن شما غلبه کنند، حتی اگر سلامتی شما به طور کلی خوب باشد. ذات الریه براساس انواع میکروب های ایجاد کننده و محل آلودگی شما طبقه بندی می شود.

1. ذات الریه اکتسابی (حاصل جامعه)

پنومونی اکتسابی در جامعه رایج ترین نوع پنومونی است. این امر در خارج از بیمارستان ها یا سایر مراکز بهداشتی درمانی رخ می دهد. ممکن است به علل زیر ایجاد شود :

  • باکتریها. شایعترین علت پنومونی باکتریایی در ایالات متحده استرپتوکوک پنومونیه است. این نوع ذات الریه می تواند خود به خود یا بعد از سرماخوردگی یا آنفولانزا ایجاد شود. ممکن است یک قسمت (لوب) ریه را تحت تأثیر قرار دهد ، بیماری به نام پنومونی لوبار.
  • ارگانیسم های شبه باکتری. مایکوپلاسما پنومونی نیز می تواند باعث پنومونی شود. به طور معمول علائم خفیف تری نسبت به انواع دیگر ذات الریه ایجاد می کند. ذات الریه پیاده روی نام غیررسمی است که به این نوع ذات الریه داده می شود، که معمولاً آنقدر شدید نیست که نیاز به استراحت در رختخواب داشته باشد.
  • قارچ. این نوع ذات الریه در افرادی که مشکلات مزمن سلامتی یا سیستم ایمنی ضعیف دارند و در افرادی که مقادیر زیادی از ارگانیسم ها را استنشاق کرده اند، بیشتر دیده می شود. قارچ های ایجاد کننده آن را می توان در خاک یا فضله پرندگان یافت و بسته به موقعیت جغرافیایی متفاوت است.
  • ویروس ها، از جمله COVID-19. برخی از ویروس ها که باعث سرماخوردگی و آنفولانزا می شوند می توانند باعث ذات الریه شوند. ویروس ها شایع ترین علت ذات الریه در کودکان زیر 5 سال هستند. ذات الریه ویروسی معمولاً خفیف است. اما در برخی موارد می تواند بسیار جدی شود. ویروس کرونا 2019 (COVID-19) ممکن است باعث ذات الریه شود، که می تواند شدید شود.

2. ذات الریه بیمارستانی

برخی از افراد در طی یک اقامت در بیمارستان به دلیل بیماری دیگری دچار ذات الریه می شوند. ذات الریه بیمارستانی می تواند جدی باشد زیرا ممکن است باکتری های ایجاد کننده آن در برابر آنتی بیوتیک مقاومت بیشتری داشته باشند و چون افرادی که به آن مبتلا می شوند از قبل بیمار هستند. افرادی که روی دستگاه های تنفسی (ونتیلاتور) هستند، اغلب در بخش های مراقبت ویژه استفاده می شود، بیشتر در معرض خطر این نوع ذات الریه هستند.

3. پنومونی حاصل از مراقبت های بهداشتی

یک عفونت باکتریایی که در افرادی که در مراکز مراقبت طولانی مدت زندگی می کنند یا در کلینیک های سرپایی تحت مراقبت قرار می گیرند، رخ می دهد، از جمله مراکز دیالیز کلیه. مانند ذات الریه بیمارستانی ، پنومونی حاصل از مراقبت های بهداشتی می تواند توسط باکتری هایی ایجاد شود که در برابر آنتی بیوتیک ها مقاومت بیشتری دارند.

4. پنومونی آسپیراسیون

هنگامی رخ می دهد که غذا، نوشیدنی، استفراغ یا بزاق را در ریه های خود استنشاق کنید. اگر چیزی رفلکس گگ طبیعی شما را مختل کند آسپیراسیون بیشتر است، مانند آسیب مغزی یا مشکل بلع، یا استفاده بیش از حد از الکل یا مواد مخدر.

عوامل خطر ذات الریه چیست ؟

ذات الریه می تواند هرکسی را درگیر کند. اما دو گروه سنی در معرض خطر بیشتری هستند :

  • کودکانی که 2 سال یا کمتر دارند
  • افرادی که 65 سال یا بیشتر دارند

سایر عوامل خطر عبارتند از :

  • بستری شدن در بیمارستان. اگر در بخش مراقبت های ویژه بیمارستان باشید، بیشتر در معرض خطر ذات الریه هستید ، به خصوص اگر روی دستگاهی هستید که به شما کمک می کند نفس بکشید (ونتیلاتور).
  • بیماری مزمن. اگر مبتلا به آسم، بیماری انسداد ریوی مزمن (COPD) یا بیماری قلبی باشید، به احتمال زیاد به ذات الریه مبتلا می شوید.
  • سیگار کشیدن. سیگار کشیدن به دفاع طبیعی بدن شما در برابر باکتری ها و ویروس های ایجاد کننده ذات الریه آسیب می رساند.
  • سیستم ایمنی ضعیف یا سرکوب شده. افرادی که HIV / AIDS دارند، پیوند اعضا انجام داده اند یا شیمی درمانی یا استروئیدهای طولانی مدت دریافت می کنند، در معرض خطر هستند.
راههای پیشگیری از ذات الریه چیست ؟

برای کمک به جلوگیری از ذات الریه :

  • واکسن بزنید. واکسن در دسترس است تا از برخی انواع ذات الریه و آنفولانزا جلوگیری کند. دستورالعمل های واکسیناسیون با گذشت زمان تغییر کرده است، بنابراین حتی اگر قبلاً واکسن ذات الریه دریافت کرده اید حتماً وضعیت واکسیناسیون خود را با پزشک خود بررسی کنید.
  • اطمینان حاصل کنید که کودکان واکسینه می شوند. پزشکان واکسن ذات الریه را برای کودکان زیر 2 سال و کودکان 2 تا 5 سال که در معرض خطر خاصی از بیماری پنوموکوک هستند، توصیه می کنند. کودکانی که در یک مرکز گروهی مراقبت از کودکان شرکت می کنند نیز باید واکسن بزنند. پزشکان همچنین تزریق های آنفلوانزا را برای کودکان بالای 6 ماه توصیه می کنند.
  • بهداشت را رعایت کنید. برای محافظت از خود در برابر عفونت های تنفسی که گاهی منجر به ذات الریه می شود، دستان خود را به طور مرتب بشویید یا از یک ضدعفونی کننده دست با الکل استفاده کنید.
  • سیگار نکشید. سیگار کشیدن به دفاع طبیعی ریه های شما در برابر عفونت های تنفسی آسیب می رساند.
  • سیستم ایمنی بدن خود را قوی نگه دارید. به اندازه کافی بخوابید، به طور منظم ورزش کنید و رژیم غذایی سالم داشته باشید.
تشخیص

پزشک با شروع پرسش در مورد سابقه پزشکی شما و انجام معاینه فیزیکی، از جمله گوش دادن به صدای ریه های خود با استتوسکوپ، برای بررسی صدای حباب یا ترک خوردگی غیرطبیعی که نشان دهنده ذات الریه است، شروع خواهد کرد. اگر مشکوک به ذات الریه باشد، پزشک شما ممکن است آزمایش های زیر را توصیه کند :

  • آزمایش خون برای تأیید عفونت و شناسایی نوع ارگانیسم ایجاد کننده عفونت استفاده می شود. با این حال، تشخیص دقیق همیشه امکان پذیر نیست.
  • اشعه ایکس قفسه سینه. این به پزشک کمک می کند تا ذات الریه را تشخیص داده و میزان و محل عفونت را مشخص کند. با این حال، نمی تواند به پزشک شما بگوید که چه نوع میکروبی باعث ذات الریه شده است.
  • پالس اکسی متر. میزان اکسیژن در خون شما را اندازه گیری می کند. ذات الریه می تواند از وارد شدن اکسیژن به مقدار کافی ریه ها در جریان خون جلوگیری کند.
  • آزمایش خلط. نمونه ای از مایعات ریه ها (خلط) شما پس از سرفه عمیق گرفته شده و برای کمک به تعیین علت عفونت مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد.

اگر سن شما بیش از 65 سال باشد، در بیمارستان باشید یا علائم جدی و شرایط سلامتی داشته باشید، ممکن است پزشک آزمایشات اضافی را تجویز کند. اینها ممکن است شامل موارد زیر باشد :

  • سی تی اسکن. اگر ذات الریه شما به سرعت انتظار برطرف نشده است ، ممکن است پزشک برای دستیابی به تصویر دقیق تر از ریه ها، سی تی اسکن قفسه سینه را توصیه کند.
  • کشت میگروب پلورال افیوژن (آب آوردن ریه). با قرار دادن یک سوزن بین دنده ها از ناحیه پلور، یک نمونه مایع گرفته می شود و برای تعیین نوع عفونت مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد.
درمان ذات الریه چیست ؟

درمان ذات الریه شامل بهبود عفونت و جلوگیری از عوارض است. افرادی که به ذات الریه اکتسابی مبتلا هستند معمولاً می توانند در خانه با دارو درمان شوند. اگرچه بیشتر علائم در طی چند روز یا چند هفته کاهش می یابد، اما احساس خستگی می تواند برای یک ماه یا بیشتر ادامه یابد. درمان های خاص به نوع و شدت ذات الریه ، سن و سلامت کلی فرد بستگی دارد. گزینه ها عبارتند از :

  • آنتی بیوتیک ها. این داروها برای درمان ذات الریه باکتریایی استفاده می شوند. شناسایی نوع باکتری های ایجاد کننده ذات الریه و انتخاب بهترین آنتی بیوتیک برای درمان آن ممکن است زمان بر باشد. اگر علائم بهبود نیافت، پزشک ممکن است آنتی بیوتیک دیگری را توصیه کند.
  • داروی سرفه. این دارو ممکن است برای آرام کردن سرفه شما استفاده شود تا بتوانید استراحت کنید. از آنجا که سرفه به شل شدن و حرکت مایعات از ریه ها کمک می کند، خوب است که سرفه خود را به طور کامل از بین نبرید. بعلاوه، شما باید بدانید که مطالعات بسیار کمی در مورد اینکه آیا داروهای بدون نسخه سرفه باعث کاهش سرفه ناشی از ذات الریه می شوند یا خیر، انجام شده اند.اگر می خواهید یک داروی سرکوب کننده سرفه را امتحان کنید، از کمترین دوزی که به شما در استراحت کمک می کند استفاده کنید.
  • کاهش دهنده تب / تسکین دهنده درد. این موارد را می توانید در صورت نیاز برای تب و ناراحتی مصرف کنید. این داروها شامل داروهایی مانند آسپرین ، ایبوپروفن (Advil ، Motrin IB) و استامینوفن (Tylenol) است.
بستری شدن در بیمارستان

ممکن است لازم باشد در بیمارستان بستری شوید اگر :

  • بیش از 65 سال سن دارید
  • در مورد زمان ، مردم یا مکان ها گیج هستید
  • عملکرد کلیه شما کاهش یافته است
  • فشار خون سیستولیک شما زیر 90 میلی متر جیوه یا فشار خون دیاستولیک شما 60 میلی متر جیوه یا کمتر است
  • تنفس شما سریع است (30 تنفس یا بیشتر در دقیقه)
  • به کمک تنفس نیاز دارید
  • درجه حرارت بدن کمتر از میزان طبیعی
  • ضربان قلب زیر 50 یا بالای 100

در صورت نیاز به قرارگیری در دستگاه تنفس (ونتیلاتور) یا علائم شدید، ممکن است فرد در بخش مراقبت های ویژه بستری شود.

کودکان ممکن است در بیمارستان بستری شوند اگر :

  • کمتر از 2 ماه سن دارند
  • بی حال یا بیش از حد خواب آلود هستند
  • در تنفس مشکل دارند
  • سطح اکسیژن خون آنها پایین است
  • کم آب به نظر می رسند

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *