تاریخ:بهمن 7, 1399

عفونت مجاری ادراری : شایعترین عفونت ناشی از میکروب در انسان

عفونت مجاری ادراری

عفونت مجاری ادراری

عفونت دستگاه ادراری (Urinary Tract Infection) یک عفونت ناشی از میکروب است. اینها موجوداتی هستند که برای مشاهده بدون میکروسکوپ بسیار کوچک هستند. بیشتر عفونت های ادراری ناشی از باکتری است، اما برخی دیگر توسط قارچ ها و در موارد نادر ویروس ها ایجاد می شوند. عفونت ادراری از شایعترین عفونتها در انسان است.

عفونت ادراری می تواند در هر جای دستگاه ادراری شما اتفاق بیفتد. دستگاه ادراری شما از کلیه ها، حالب ها، مثانه و مجرای ادرار تشکیل شده است. بیشتر UTI ها فقط مجرای ادرار و مثانه را در قسمت پایین دستگاه درگیر می کنند. با این حال ، عفونت ادراری می تواند حالب ها و کلیه ها را در قسمت فوقانی دستگاه درگیر کند. اگرچه عفونت ادراری دستگاه فوقانی نادرتر از عفونت ادراری دستگاه تحتانی است، اما معمولاً شدیدتر نیز هستند.

علائم عفونت مجاری ادراری

علائم عفونت ادراری به این بستگی دارد که چه بخشی از دستگاه ادراری آلوده باشد. عفونت ادراری دستگاه تحتانی مجرای ادرار و مثانه را تحت تأثیر قرار می دهد. علائم عفونت ادراری تحتانی شامل :

  • سوزش ادرار
  • تکرر ادرار بدون دفع ادرار زیاد
  • افزایش فوریت ادرار
  • ادرار خونین
  • ادرار تیره
  • ادراری که شبیه نوشابه یا چای است
  • ادراری که بوی شدیدی دارد
  • درد لگن در زنان
  • درد مقعدی در مردان

عفونت ادراری دستگاه فوقانی کلیه ها را تحت تأثیر قرار می دهد. اگر باکتری ها از کلیه آلوده به داخل خون بروند، این می تواند تهدید کننده زندگی باشد. این بیماری که اوروزپسیس نام دارد، می تواند به طور خطرناکی فشار خون پایین، شوک و مرگ ایجاد کند. علائم عفونت ادراری دستگاه فوقانی شامل :

  • درد و حساسیت در قسمت فوقانی کمر و پهلوها
  • لرز
    تب
  • حالت تهوع
  • استفراغ

علائم در زنان

زنان مبتلا به عفونت ادراری در قسمت پایین ممکن است درد لگن را تجربه کنند. این علاوه بر علائم شایع دیگر است. علائم عفونت دستگاه فوقانی در زنان و مردان مشابه است.

علائم در مردان

علائم عفونت ادراری دستگاه فوقانی در مردان مانند زنان است. علائم عفونت ادراری دستگاه تحتانی در مردان گاهی اوقات شامل درد رکتوم علاوه بر علائم مشترک بین زنان و مردان است

درمان عفونت مجاری ادراری

درمان UTI بستگی به علت آن دارد. پزشک شما از نتایج آزمایش استفاده شده برای تأیید تشخیص می تواند ارگانیسم ایجاد کننده عفونت را تشخیص دهد. در اغلب موارد، علت باکتری است. عفونت ادراری ناشی از باکتری با آنتی بیوتیک درمان می شود.

در بعضی موارد، ویروس ها یا قارچ ها علت آن هستند. UTI ویروسی با داروهایی به نام ضد ویروس درمان می شود. غالباً، سیدوفوویر (cidofovir) ضد ویروسی گزینه ای برای درمان عفونت های رحمی ویروسی است. UTI های قارچی با داروهایی به نام ضد قارچ درمان می شوند.

آنتی بیوتیک برای عفونت مجاری ادراری

شکل آنتی بیوتیکی که برای درمان عفونت ادراری باکتریایی استفاده می شود معمولاً به قسمت مربوط به دستگاه بستگی دارد. عفونت ادراری دستگاه تحتانی معمولاً با آنتی بیوتیک خوراکی قابل درمان است. عفونت ادراری دستگاه فوقانی به آنتی بیوتیک داخل وریدی نیاز دارد. این آنتی بیوتیک ها مستقیماً وارد رگ های شما می شوند.

گاهی اوقات، باکتری ها به آنتی بیوتیک ها مقاومت می کنند. برای کاهش خطر مقاومت آنتی بیوتیکی، پزشک احتمالاً شما را در کوتاه ترین دوره درمانی ممکن قرار می دهد. درمان به طور معمول بیش از 1 هفته طول نمی کشد.

نتایج حاصل از کشت ادرار می تواند به پزشک در انتخاب یک درمان آنتی بیوتیکی که درمقابل نوع باکتری عامل عفونت شما بهترین عملکرد را داشته باشد کمک کند.

روش های درمانی غیر از آنتی بیوتیک برای عفونت ادراری باکتریایی در حال بررسی است. در برخی موارد، درمان UTI بدون آنتی بیوتیک ممکن است گزینه ای برای UTI باکتریایی با استفاده از شیمی سلول برای تغییر تعامل بین بدن و باکتری باشد.

درمان های خانگی

هیچ درمان خانگی وجود ندارد که بتواند عفونت ادراری را درمان کند، اما برخی از کارها وجود دارد که می تواند به شما کمک کند دارو بهتر کار کند.

این داروهای خانگی برای عفونت ادراری، مانند نوشیدن آب بیشتر ، ممکن است به بدن شما کمک کند تا عفونت را سریعتر پاک کند.

در حالی که زغال اخته یک درمان محبوب است، تحقیقات در مورد تأثیر آنها بر عفونت ادراری متفاوت است. مطالعات قاطع تر مورد نیاز است.

آب Cranberry یا زغال اخته به محض شروع UTI را درمان نمی کند. با این حال، یک ماده شیمیایی موجود در آن ممکن است از جلوگیری از انواع خاصی از باکتری ها که می توانند باعث اتصال UTI باکتریایی به پوشش مثانه شما شوند جلوگیری کند. این ممکن است در جلوگیری از عفونت ادراری در آینده مفید باشد.

UTI های درمان نشده

درمان UTI مهم است – هرچه زودتر، بهتر. UTI های درمان نشده هرچه بیشتر گسترش یابند، شدت بیشتری پیدا می کنند. درمان عفونت ادراری معمولاً آسان تر در دستگاه ادراری تحتانی است. درمان عفونت به مجاری ادراری فوقانی بسیار دشوارتر است و به احتمال زیاد در خون گسترش می یابد و باعث سپسیس (به ویژه عفونت خون) می شود. اگر به داشتن عفونت ادراری مشکوک هستید، در اسرع وقت با پزشک خود تماس بگیرید. یک معاینه ساده و آزمایش ادرار یا خون می تواند در طولانی مدت شما را از مشکلات زیادی نجات دهد.

تشخیص عفونت مجاری ادراری

اگر بر اساس علائم خود مشکوک به UTI هستید، با پزشک خود تماس بگیرید. پزشک علائم شما را بررسی کرده و معاینه فیزیکی می کند. برای تأیید تشخیص عفونت ادراری، پزشک شما باید ادرار شما را برای بررسی میکروب آزمایش کند.

نمونه ادراری که به پزشک خود می دهید باید یک نمونه “Clean Catch” (روشی برای جمع آوری نمونه ادرار برای آزمایش) باشد. این به این معنی است که نمونه ادرار در وسط جریان ادرار شما جمع می شود، نه در ابتدا. این به شما کمک می کند تا از جمع آوری باکتری ها یا مخمر از پوست خود که می تواند نمونه را آلوده کند، جلوگیری کنید. دکتر شما به شما توضیح می دهد که چگونه یک نمونه گیری صحیح بدست آورید.

هنگام آزمایش نمونه، پزشک شما به دنبال تعداد زیادی گلبول سفید در ادرار شما خواهد بود. این می تواند نشان دهنده عفونت باشد. پزشک همچنین کشت ادرار را برای آزمایش باکتری یا قارچ انجام می دهد. این کشت میکرب در ازمایشگاه می تواند به شناسایی علت عفونت کمک کند. همچنین می تواند به پزشک کمک کند تا انتخاب کند که کدام روش درمانی مناسب شماست.

در صورت مشکوک بودن به ویروس، ممکن است نیاز به انجام آزمایشات ویژه باشد. ویروس ها از علل نادر عفونت ادراری هستند اما در افرادی که پیوند اعضا انجام داده اند یا بیماری های دیگری دارند که سیستم ایمنی بدن آنها را ضعیف می کند، دیده می شود.

عفونت ادراری دستگاه فوقانی

اگر پزشک شما مشکوک به عفونت ادراری دستگاه فوقانی است، همچنین ممکن است لازم باشد علاوه بر آزمایش ادرار، شمارش کامل خون (CBC) و کشت خون را نیز انجام دهند. کشت خون می تواند اطمینان حاصل کند که عفونت شما به جریان خون منتقل نشده است.

عفونت مجاری ادراری مکرر

اگر عفونت ادراری مکرر دارید، دکتر شما همچنین ممکن است بخواهد هرگونه ناهنجاری یا انسداد در دستگاه ادراری شما را بررسی کند. برخی از آزمایشات برای این موارد عبارتند از :

  • سونوگرافی، که در آن وسیله ای به نام مبدل از روی شکم شما عبور داده می شود. مبدل با استفاده از امواج فراصوت تصویری از اندام های دستگاه ادراری شما ایجاد می کند که روی مانیتور نمایش داده می شود.
  • یک pyelogram داخل وریدی (IVP)، که شامل تزریق رنگی به بدن است که از طریق دستگاه ادراری شما عبور می کند و عکس برداری از شکم شما با اشعه ایکس انجام می شود. این رنگ دستگاه ادراری شما را بر روی تصویر اشعه ایکس برجسته می کند.
  • سیستوسکوپی ، که از دوربین کوچکی استفاده می کند که از طریق مجرای ادرار و به داخل مثانه قرار می گیرد تا داخل مثانه شما را ببیند. در طی سیستوسکوپی، پزشک ممکن است تکه کوچکی از بافت مثانه را برداشته و آن را آزمایش کند تا التهاب مثانه یا سرطان را به عنوان علت علائم شما رد کند.
  • اسکن توموگرافی کامپیوتری (CT) برای به دست آوردن تصاویر دقیق تر از سیستم ادراری شما.
علل و عوامل خطر عفونت ادراری

هر چیزی که تخلیه مثانه شما را کاهش دهد یا دستگاه ادراری را تحریک کند، می تواند منجر به عفونت ادراری شود. همچنین عوامل زیادی وجود دارد که می تواند شما را در معرض خطر افزایش ابتلا به عفونت ادراری قرار دهد. این عوامل عبارتند از :

  • سن – افراد مسن بیشتر به عفونت ادراری مبتلا می شوند
  • کاهش تحرک پس از جراحی یا استراحت طولانی مدت در رختخواب
  • سنگ کلیه
  • UTI قبلی
  • انسداد یا انسداد مجاری ادراری، مانند بزرگ شدن پروستات، سنگ کلیه و انواع خاصی از سرطان
  • استفاده طولانی مدت از کاتترهای ادراری، که ممکن است ورود باکتری ها به مثانه شما را راحت کند
  • دیابت، به ویژه اگر ضعیف کنترل شود، که احتمال ابتلای شما به UTI را بیشتر می کند
  • بارداری
  • ساختارهای ادراری غیرطبیعی که از بدو تولد ایجاد شده است
  • یک سیستم ایمنی ضعیف

عوامل خطر اضافی UTI برای مردان

اکثر عوامل خطر عفونت ادراری در مردان همان فاکتورهای مربوط به زنان است. با این حال، بزرگ شدن پروستات یکی از عوامل خطر برای عفونت ادراری است که فقط در مردان وجود دارد.

عوامل خطر اضافی UTI برای زنان

عوامل خطر اضافی برای زنان وجود دارد. برخی از عواملی که زمانی اعتقاد بر این بود که باعث عفونت ادراری در زنان می شود از آن زمان نشان داده شده اند که اهمیت چندانی ندارند، مانند بهداشت نامناسب حمام. مطالعات اخیر نشان نداده است که پاک کردن از پشت به جلو پس از دستشویی رفتن ، منجر به عفونت ادراری در زنان می شود، همانطور که قبلاً اعتقاد داشتیم.

در بعضی موارد، تغییراتی در سبک زندگی ممکن است به کاهش خطر برخی از این عوامل کمک کند.

  • مجرای ادرار کوتاه تر
    طول و محل مجرای ادرار در زنان احتمال ابتلا به عفونت ادراری را افزایش می دهد. مجرای ادرار در زنان بسیار به واژن و مقعد نزدیک است. باکتریهایی که ممکن است به طور طبیعی در اطراف واژن و مقعد ایجاد شوند، می توانند منجر به عفونت در مجرای ادرار و بقیه دستگاه ادراری شوند. مجرای ادرار زن نیز کوتاهتر از مرد است و باکتریها فاصله کمتری برای ورود به مثانه دارند.
  • مقاربت جنسی
    فشار بر مجاری ادراری زنان در هنگام رابطه جنسی می تواند باکتری ها را از اطراف مقعد به داخل مثانه منتقل کند. اکثر خانمها بعد از مقاربت باکتری در ادرار خود دارند. با این حال، بدن معمولاً می تواند ظرف 24 ساعت از شر این باکتری ها خلاص شود. باکتری های روده ممکن است خواصی داشته باشند که به آنها اجازه می دهد به مثانه بچسبند.
  • اسپرم کش
    اسپرم کش ها ممکن است خطر ابتلا به عفونت ادراری را افزایش دهند. آنها می توانند باعث تحریک پوست در برخی از زنان شوند. این امر خطر ورود باکتری به مثانه را افزایش می دهد.
  • استفاده از کاندوم در حین رابطه جنسی
    کاندوم های لاتکس بدون روغن ممکن است باعث افزایش اصطکاک و تحریک پوست زنان در هنگام رابطه جنسی شود. این ممکن است خطر ابتلا به عفونت ادراری را افزایش دهد. با این حال، کاندوم برای کاهش شیوع عفونت های مقاربتی مهم است. برای کمک به جلوگیری از اصطکاک و تحریک پوست ناشی از کاندوم، حتماً به اندازه کافی روان کننده بر پایه آب استفاده کنید و اغلب در حین رابطه از آن استفاده کنید.
  • دیافراگم ها
    دیافراگم ها ممکن است مجرای ادرار زنان را تحت فشار قرار دهند. این می تواند تخلیه مثانه را کاهش دهد.
  • کاهش سطح استروژن
    بعد از یائسگی، کاهش سطح استروژن باعث تغییر باکتری های طبیعی واژن می شود. این می تواند خطر ابتلا به عفونت ادراری را افزایش دهد.
پیشگیری از عفونت مجاری ادراری

همه می توانند برای کمک به جلوگیری از عفونت ادراری مراحل زیر را انجام دهند :

  • روزانه شش تا هشت لیوان آب بنوشید.
  • ادرار را برای مدت طولانی نگه ندارید.
  • در مورد مدیریت هرگونه بی اختیاری ادرار یا مشکلات تخلیه کامل مثانه با پزشک خود صحبت کنید.

با این حال، عفونت ادراری در زنان بسیار بیشتر از مردان اتفاق می افتد. نسبت 8 به 1 است. این بدان معناست که از هر هشت زن مبتلا به عفونت ادراری، فقط یک مرد مبتلا می شود.

مراحل خاصی ممکن است به جلوگیری از عفونت ادراری در زنان کمک کند.

برای زنان یائسه یا بعد از یائسگی، استفاده از استروژن موضعی یا واژینال که توسط پزشک تجویز شده است می تواند در جلوگیری از عفونت ادراری تفاوتی ایجاد کند. اگر پزشک شما معتقد است که مقاربت از عوامل عفونت ادراری مکرر شما است، ممکن است مصرف آنتی بیوتیک های پیشگیرانه را بعد از مقاربت یا طولانی مدت توصیه کند.

برخی مطالعات نشان داده است که استفاده طولانی مدت از آنتی بیوتیک ها در بزرگسالان مسن تر، خطر ابتلا به عفونت ادراری را کاهش می دهد. مصرف مکمل های زغال اخته روزانه یا استفاده از پروبیوتیک های واژن مانند لاکتوباسیلوس نیز ممکن است در پیشگیری از عفونت ادراری کمک کند.برخی از مطالعات نشان می دهد که استفاده از شیاف های واژن پروبیوتیک می تواند با تغییر باکتری های موجود در واژن، باعث کاهش وقوع و عود عفونت ادراری شود.

حتماً با پزشک خود درمورد اینکه برنامه پیشگیری مناسب شما چیست صحبت کنید.

UTI های مزمن

اکثر موارد UTI پس از درمان از بین می روند. UTI های مزمن یا پس از درمان از بین نمی روند یا عود می کنند. عفونت ادراری مکرر در بین زنان شایع است. بسیاری از موارد عفونت ادراری مکرر ناشی از عفونت مجدد با همان نوع باکتری است. با این حال، برخی از موارد مکرر لزوماً شامل همان نوع باکتری نیستند. در عوض، ناهنجاری در ساختار دستگاه ادراری احتمال عفونت ادراری را افزایش می دهد.

عفونت ادراری در دوران بارداری

زنانی که باردار هستند و علائم عفونت ادراری دارند باید فوراً به پزشک مراجعه کنند. عفونت ادراری در دوران بارداری می تواند باعث فشار خون بالا و زایمان زودرس شود. عفونت ادراری در دوران بارداری نیز به احتمال زیاد به کلیه ها سرایت می کند.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *